bir adam geçti yanımdan,
ağladığını duyarım...
bir parca aldı canımdan,
bozuldu birden ayarım...

insanlar bir bir ölüyor,
ölü yakınım geliyor,
ağlarken biri gülüyor,
bu halden utanç duyarım

nerden alayım tabutu,
sordu bana ağlayarak...
tabut büyükce bir kutu,
der içini dağlayarak...

ölüm dedim kalleşsin sen,
umuda uçmuştu adam,
gizli yakan ateşsin sen,
insan oğlu dedi gıdam!...

akdevrim.istanbul

büyüme kundakta çocuk,
bu dünya toz pembe değil...
büyüdükce kirlenirsin,
kirlendikce zorlanırsın,
zorlandıkca horlanırsın,
büyüme sen küçücük kal,
sağın solun dolu çakal...

adalet araman için,
cebinde paran olmalı,
içinde yaran olmalı,
beklersin sıran olmalı...
büyüme sen küçüçük kal,
sağın solun dolu çakal!...

akdevrim.istanbul.
------------------
sana yanlış yapacak,
gözlerim bile olsa,
çekinmeden oyarım...
cehennem ateşine,
bedenimi koyarım!...

akdevrim.istanbul.OpenDNS

bir güneş görmüşüm,bulut gizlemiş,
yıkılmış kül olmuş bir enkazım ben...
boş yere içimde umut gizlemiş...
ne hayatta bahar nede yazım ben...

nerede ne zaman sonlanır ömür,
umudum yakılmış kara bir kömür,
bir tabut,bir mezar sonda görünür,
kendini uyutan bir kurnazım ben...

akdevrim.istanbul.

anlıyor musun beni?
ne asmış ne kesmişim...
ne sağ ne sol diyerek,
farklı yerden esmişim!...

kim ne diyorsa desin?
biz iki dostuz kesin...
odun gibi kırsamda,
yerden yere vursamda,
bir şeytandan sorsamda,
geçmişin hatırına,
sen benim bir dostumsun,
bakıyorum yarına...

bilinmeyen geçitte,
ya karşıma çıkarsan...
benzin döküp üstüme,
kibrit çakıp yakarsan...
öfkemi ve kinimi,
ceza evine koydum...
sana ters bakan gözü,
kendi elimle oydum!...

akdevrim.istanbul

ne emir ne işaret,
almam bir şey yazmaya,
ne gerek var kızmaya...
yarını görmek için
geceyi göreceksin...
bir uğraş vereceksin...
dört duvarın içinde,
bir suda erir gibi,
sanki can verir gibi,
tabuta gireceksin...
bedeli var sevmenin...
ateşi tutar mısın,
karanlıık bir gecede,
kuyuda yatar mısın?
ne kantar ne terazi,
akdevrimi tartmıyor...
bu yürek benim değil,
geçmiş gibi atmıyor...

akdevrim.istanbul.

fırtına var limanda kal,
deniz dalgalı be kaptan!...
batarız denizde toptan!...

ne baharlar yazlar gördüm,
ne gelinler kızlar gördüm,
ne inleyen sazlar gördüm,
deniz dalgalı be kaptan,
batarız denizde toptan!...

balıklara yem olmak var,
bir demlikte dem olmak var,
kurnaz olup kim olmak var,
deniz dalgalı be kaptan,
batarız denizde toptan...

akdevrim.istanbul.
------------------
sana yanlış yapacak,
gözlerim bile olsa,
çekinmeden oyarım...
cehennem ateşine,
bedenimi koyarım!...

akdevrim.istanbul.

bulutu gördüm havada
yağmur mu yağacak bilmem?
hangi kuş kalmış yuvada,
hangi köşe bucak bilmem!...

geldiğim köyüm aklımda,
ahşap on odalı bir ev,
annem babam gözümde dev.
ne fatura ekmek derdi
hayat bana orda verdi...

dönmek olsa çocukluğa,
dursa ahırdaki boğa,
kıratım görse kişnese,
son olsa bütün vesvese,

gizlice kaçsam gamana,
bir baksam sis ve dumana,
biz gelmişiz ne zamana?
doğru bir yaşamak bilmem...

selam versem fazlı dayı,
yüreğimde gizli dayı,
babam selamı söyledi,
falan şeyi versin dedi....

görse beni ekrem hocam,
ve birden tutuşsa pacam,
saygı ve minnet duyduğum,
sen nerdesin coçukluğum!...

akdevrim.istanbul.

pulluğu bile tutmuşum,
çiftini sür demiş anam.
belki çok şey unutmuşum,
anlatmaya dayanamam...
çayır biçtim mal bekledim,
tarlalarda at yükledim,
otoriter babam vardı,
odundan arabam vardı...
siyah beyaz televizyon
ilk defa gelmiş kahveye,
sanki şenlik gelmiş köye...
bunları anlattım niye,
içimi kanattım niye?
ne aklımda çocukluğum!....

akdevrim.istanbul

bir ormanın içinde
evimiz vardı bizim,
harman dediğimiz yer
sanki çok dardı bizim...
topla oyun oynardık,
çocuksu ruhumuzla,
hep zamanla kaynardık...
sözde pişeriz diiye,
bir ağacın altına,
meyva düşeriz diye...
hepimiz kuş misalı,
uçtuk gittik yuvadan,
ne sular içmiştik ki,
o evdeki kovadan...
her birimiz bir yerde,
çareyiz sözde derde...
tarlayı mal gütmeyi,
hiç bir zaman sevmedim
kendimdem bir güçsüzü,
size yemin dövmedim...
anama ve babama,
şükranlarımı sunsam
onlar bir yanacaksa,
yerlerine ben yansam..
ayağına kapansam..
bana oku dediler,
köyden koptum böylece...
gecen her gündüz gece,
bana köyü anlatır...
sanırım ki buluttan,
her yere nur damlatır...
karşılık beklemeden,
iyilik yapılan yer,
dostluğun ölmediği,
sanki örnek olan yer,
bizim köyümüz kalmış...
yaşadığım şehiri,
şeytanlar esir almış...
zulüm var sokağında,
...............................

akdevrim.istanbul.

belkide dost derim sana,
içimdeki acıları
birebir yaşayan kadın...
koskocaman bu dünyayı
yürekde taşıyan kadın...

elim ayağım tutmuyor,
sanki yüreğim atmıyor,
sevgin içimden gitmiyor,
yaramı kaşıyan kadın...

kalmış bir ömür çeyreği,
hiç yok yalanın gereği,
acsan sevgime yüreği,
güzel şey düşleyen kadın!...

akdevrim.istanbul.